

Kod kreskowy to graficzne odzwierciedlenie określonych znaków poprzez kombinację ciemnych i jasnych elementów, ustaloną według przyjętych reguł budowy danego kodu (symboliki). Rozróżnia się znaki kodujące dane oraz znaki pomocnicze, charakterystyczne dla danej symboliki.
Symbolika to opis zasad tworzenia poszczególnych rodzajów kodów, czyli sposobu, w jaki znaki pisma, czytelne wzrokowo, odwzorowane są poprzez jasne i ciemne elementy o różnej szerokości.
Symbol kodu kreskowego składa się z zestawu elementów, których struktura wynika z danej symboliki oraz ze znaków czytelnych wzrokowo, przedstawionych graficznie. Kody kreskowe pozwalają na automatyczną identyfikację (AI) i są efektywną techniką wprowadzania danych do systemów komputerowych, zostawiającą w tle wprowadzanie danych z klawiatury. Identyfikacja obiektów dokonuje się bez bezpośredniego udziału człowieka. Technika ta jest z powodzeniem stosowana na świecie od kilkudziesięciu lat. Kody kreskowe to obecnie jeden z najczęściej stosowanych sposobów znakowania i identyfikacji danych.
Wprowadzenie kodów kreskowych powoduje usprawnienia organizacyjne, co związane jest z obniżeniem kosztów. Dzięki temu dany podmiot gospodarczy zwiększa swoje szanse wygrania konkurencji na wolnym rynku.
W książce Benjamin Nelsona wydanej w 1997 opisane jest ponad 260 różnych typów kodów kreskowych. Wiele z tych kodów jest obecnie rzadko używanych, ponieważ zostały wyparte przez lepsze symbole kodów kreskowych.
Kod kreskowy to graficzne odzwierciedlenie określonych znaków poprzez kombinację ciemnych i jasnych elementów, ustaloną według przyjętych reguł budowy danego kodu (symboliki). Rozróżnia się znaki kodujące dane oraz znaki pomocnicze, charakterystyczne dla danej symboliki.
Symbolika to opis zasad tworzenia poszczególnych rodzajów kodów, czyli sposobu, w jaki znaki pisma, czytelne wzrokowo, odwzorowane są poprzez jasne i ciemne elementy o różnej szerokości.
Symbol kodu kreskowego składa się z zestawu elementów, których struktura wynika z danej symboliki oraz ze znaków czytelnych wzrokowo, przedstawionych graficznie. Kody kreskowe pozwalają na automatyczną identyfikację (AI) i są efektywną techniką wprowadzania danych do systemów komputerowych, zostawiającą w tle wprowadzanie danych z klawiatury. Identyfikacja obiektów dokonuje się bez bezpośredniego udziału człowieka. Technika ta jest z powodzeniem stosowana na świecie od kilkudziesięciu lat. Kody kreskowe to obecnie jeden z najczęściej stosowanych sposobów znakowania i identyfikacji danych.
Wprowadzenie kodów kreskowych powoduje usprawnienia organizacyjne, co związane jest z obniżeniem kosztów. Dzięki temu dany podmiot gospodarczy zwiększa swoje szanse wygrania konkurencji na wolnym rynku.
W książce Benjamin Nelsona wydanej w 1997 opisane jest ponad 260 różnych typów kodów kreskowych. Wiele z tych kodów jest obecnie rzadko używanych, ponieważ zostały wyparte przez lepsze symbole kodów kreskowych.
Typ
Data Matrix należy do klasy dwuwymiarowych kodów kreskowych (ang. 2D bar codes).
Kodowane znaki
Kodowane znaki to ASCII (0-255). Długość kodu jest zmienna - do 3116 znaków. W przypadku znaków alfanumerycznych kodowanych może być do 2335 znaków, danych 8-bitowych do 1556 znaków, danych numerycznych do 3116 cyfr.
Opis
Data Matrix jest kodem dwuwymiarowym o dużej gęstości i zmiennej długości. Został opracowany przez firmę Robotic Vision Systems, Inc. Jest licencjonowany na zasadzie public domain, co oznacza, że za jego wykorzystywanie nie trzeba wnosić żadnych opłat. Istnieje wiele odmian kodu Data Matrix i każda z nich używa innych metod detekcji i korekcji błędów. Typ kodu jest identyfikowany poprzez numer występujący po nazwie "ECC" (ECC 000, ECC 050, ECC 080, ECC 140, ECC 200). Numer ten oznacza typ korekcji błędów. Najnowszym i zalecanym typem jest ECC 200. Używa on efektywniejszych algorytmów do kodowania danych, wykrywania błędów i ich korekcji. ECC 000-140 wykorzystuje kody splotowe, natomiast ECC 200 robi użytek z kodów Reeda-Solomona.
